Krwawe łzy

"Nie czuję żadnego bólu, kiedy to się dzieje, ale to wstrząsające przeżycie zobaczyć krew zamiast wody". 

Patna- północno-wschodnie Indie; tam mieszka matka trójki chłopców, szczęśliwa mężatka- Rashida. 

Z pozoru normalna, niezbyt bogata indyjska rodzina. Jednak tylko z pozoru, od paru lat bowiem Rashida zmaga się z tajemniczą przypadłością. Każdego dnia co najmniej pięć razy lecą jej z oczu krwawe łzy. Nikt nie wie co tak na prawdę dolega kobiecie, przez swoją przypadłość odwrócili się od niej wszyscy bliscy. Rodzina jest na skraju załamania nerwowego, nie mają pieniędzy ponieważ mąż Rashidy nie może podjąć normalnej, stałej pracy. Musi się opiekować żoną oraz synami. Napady bywają coraz częstsze i wiążą się nie tylko z krwawieniem z oczu, pojawiają się również bóle brzucha, zawroty głowy, senność, otępienie. Rashida nie jest już w stanie wykonywać samodzielnie żadnych prac domowych. Została wykluczona ze swojego środowiska, określana jest mianem dziecka szatana... 

Najlepsi specjaliści w Indiach nie potrafią zdiagnozować przypadłości kobiety, podejrzewali ją nawet o to, że sama się okalecza aby wzbudzić sensacje. 

Obecnie, po wydaniu wszystkich oszczędności na bezowocne wizyty u lekarzy rodzina wróciła do Patny. Ich dom odwiedzany jest przez tłumy pielgrzymów, którzy uznali łzy za cud. Przynoszą oni różne podarunki dla rodziny Rashidy. 

Krishna Das - Kirtan Wallah

"Intonowanie jest sposobem nawiązania kontaktu z samym sobą. Jest to otwarcie serca, umysłu i myśli". 

Najnowszy, ósmy  już album "Rockstar Jogi" - Kirtan Wallah zawiera osiem premierowych utworów. Jak zawsze można na nim odnaleźć spokój i radość. Można się również całkowicie zapomnieć, zatracić w muzyce, a chyba o to właśnie chodzi.Serdecznie polecam! Płyta przesłuchana przeze mnie wielokrotnie. :) 

Śpiewać każdy może...?

Jak wam się podoba nowa piosenka Priyanki?!? 

Policjanci i złodzieje

Trzecia odsłona przygód dwóch zaprzyjaźnionych policjantów...trzecia i zdecydowanie najlepsza! Aamir w podwójnej roli przyćmił wszystkich, nawet samego Abhishek'a! Można by zaryzykować stwierdzenie, że postać komisarza Jai'a praktycznie nie istniała. w poprzednich częściach był głównym bohaterem, tło oczywiście stanowił jego partner, niezmiennie mnie denerwujący Ali. w tej odsłonie również robił za tło, jednak jeszcze bledsze niż zazwyczaj. Sam Abhishek oddał całkowicie pole swojemu koledze z planu, Aamirowi. Który według mnie pociągnął cały film... 

Bez wątpienia najlepsza postać w filmie, to dla niego i tylko dla niego w ogóle zasiadłam do oglądania Dhoom 3. I nie zawiodłam się! Jak zawsze pokazał klasę, choć bałam się bardzo przynajmniej na początku widząc te zalewające widza efekty specjalne. Jednak po ukazaniu się na ekranie drugiej postaci granej przez Khana wszystkie moje wątpliwości zniknęły. Nie będę w tym miejscu zdradzać akcji, powiem jedynie że naprawdę warto zobaczyć go w tej odsłonie! Film pomimo nie realnych scen walki i lekko przedłużających się pościgów zachował konwencję poprzednich części. Spłycenie postaci policjantów i usunięcie durnych monologów Alego wyszło na dobre. Muzyka Pritama bardzo dobra, szczególnie piosenka "Malang"! Nie można zapomnieć o przepięknej Katrinie, która nie denerwowała mnie nic a nic! Miło się na nią patrzyło, a jej duet z Aamirem okazał się zaskakująco dobry! 

Gorąco polecam! 

Resocjalizacja w Indiach

Więzienie Tihar to największy kompleks więzień w Azji Południowej. Prowadzony jest przez Departament Więziennictwa w New Delhi. Głównym celem działalności więzienia jest odpowiednia resocjalizacja więźniów, tak aby mogli stać się oni zwykłymi członkami społeczeństwa, poprzez dostarczenie im odpowiednich i przydatnych umiejętności. Tihar oferuje skazanym edukację na wysokim poziomie, muzykoterapię. która obejmuje różnego rodzaju szkolenia. Więzienie posiada stację radiową, prowadzoną przez samych więźniów. A systematyczne kursy gotowania pozwoliły na utworzenie własnej marki produktów spożywczych. Więzienie posiada również własną fabrykę, prócz żywności produkowane są także ubrania, obuwie, meble, produkty z papieru, można również nabyć obrazy namalowane przez skazanych. Więzienna fabryka jest profesjonalnie zarządzana przez więźniów pod okiem ekspertów technicznych i instruktorów. Skazani pracujący w fabryce mają wynagrodzenia ustalone według stawek rządu New Delhi. Fabryka zatrudnia ok. 700 skazanych w różnych jednostkach. Produkty TJ zyskują coraz większą popularność wśród społeczeństwa. Fabryka ma własną stronę internetową, gdzie można dokonać zamówienia oraz profil na portalu społecznościowym. 

Zawalenie się budynku w New Delhi

 W sobotę 28 czerwca  w północnej części stolicy zawalił się czteropiętrowy budynek, zginęły 4 osoby, 12 osób zdołano uratować spod gruzów i przewieźć do pobliskich szpitali. Ratownicy dostali wezwanie do zawalającego się budynku ok 9 rano, gdy w pobliżu panował już duży ruch. Incydent miał miejsce w zatłoczonej części New Delhi i najprawdopodobniej został spowodowany przez prowadzone nielegalnie prace budowlane na sąsiedniej  działce. 
Budynek miał ok. 50 lat, a liczba rodzin przekraczała 40.

 

O dwóch takich, co kradli węgiel

Gunday wyreżyserowany przez Ali Abbas'a Zafara, wyprodukowany przez Aditye Chopre. Główne role zagrali Ranveer Singh, Arjun Kapoor. Towarzyszyli im Ifran Khan oraz Priyanka Chopra. Film miał swoją premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Dubaju. 
Opowiada historię dwóch chłopców, którzy znaleźli się w złym miejscu i czasie. Bangladesz odzyskuje niepodległość, wokół panuje głód, wszechobecna bieda i przestępczość nie pozostawiają wyboru młodym przyjaciołom. Aby przeżyć zaczynają pracować dla handlarza bronią. Nazywają go wujkiem, obdarzają miłością i zaufaniem. Wszystko zmienia się pod wpływem wydarzeń jednej nocy... Bikram i Bala muszą uciekać pociągiem do Kalkuty. Bez tożsamości, wiecznie odpychani i poniżani zaczynają żyć na własny rachunek. Kradzież wagonów z węglem okazuje się być lekiem na całe zło... 
Po kilkunastu latach niepodzielnie rządzą całym światem przestępczym Kalkuty, już nie kradną wagonów lecz całe pociągi, ale nie tylko- kontrolują wszelkie większe biznesy w mieście. Nadal się przyjaźnią a ich przyjaźń jest niezniszczalna...
Policja widzi w nich tylko zwykłych przestępców, analfabetów, których trzeba zlikwidować. Ludność miasta jednak stoi za nimi murem, są dla nich niczym superbohaterowie. Z braku dowodów i świadków miejska policja nie jest w stanie nic im zrobić. Sytuacja się zmienia kiedy do akcji wkracza inspektor Satyajeet Sarkar. Postanawia on za wszelką cenę złapać bandytów... Pojawia się również skomplikowany wątek miłosny, który powoduje zwrot całej akcji. Tu oczywiście wkracza Priyanka ze swoją piękną buźką- niczego poza ciałem nie zaprezentowała, równie dobrze jej postać mogła zagrać lalka. Ładnie opakowana, chyba tylko po to aby cieszyć oczy męskiej części widowni. 
Film ogląda się dobrze- płynna akcja, brak zbędnych dialogów i sytuacji. Do tego wyraziste postacie głównych bohaterów, których nie da się nie lubić i inspektor podążający ich śladem. Sceny walk w Bollywodzkim stylu, jednakże nie przesadzone jak to było w przypadku Rajkumara. Błyszczące, umięśnione torsy Bikrama i Bali mogą cieszyć oczy żeńskiej części publiczności :) Świetne zdjęcia jak również i muzyka- piosenka tytułowa zdecydowanie najlepsza! Cały film pozostawia miłe wrażenie dobrze spędzonych, bądź co bądź prawie 3 godzin. Polecam! :)